صفحه در حال بارگذاري ....
اطلاعاتي درباره سايت جغرافياي انساني قاين جغرافياي فرهنگي قاين جاذبه هاي توريستي قاين تاريخچه قاين جغرافياي طبيعي قاين بازگشت به صفحه اصلي سايت

: گويش


به مناسبت كوهستاني بودن اين منطقه، نژاد وزبان اهالي به نسبت محفوظ مانده وهنوزهم مردم اين شهرستان كلمات فارسي را بيشترازهرمنطقه كشوربكارمي برند. گويش قايني يكي ازگويشهاي جنوب خراسان است كه ازنظرتاريخي ويژگيهاي فارسي دري را حفظ كرده وبسياري ازواژه ها را بايد درمنتهاي قرنها گذشته جستجو كرد. زنده ياد دكترشريعتي درراهنماي خراسان مي نويسد:اكنون كه درميان مردمي درجنوب خراسان به دورمانده ازدگرگونيهاي زمانه هستم هنوززبان كهن فارسي

قرنهاي چهارم وپنجم زنده است وآنگاه كه توده مردم جنوب خراسان سخن مي گويند گويي سخن بيهقي وبلعمي است كه مي شنوم. درلهجه هاي قايني يك نوع تخفيف ها وحذف وايصالي وجود دارد كه همه آباديها درآن مشتركند. درموارد تخفيفي، مانند«مي گويم»گفته مي شود مگم وكلماتي كه به الف ونون ختم مي شوند نون آن حذف والف به واو تبديل مي شود.همچون كلمه ميدان كه به ميدو وحيوان به حيو تبديل مي شود. درمواقع مبالغه وتعجب، چه درآخرجمله مي آورند. مثل چني تشنه يم«به قدري تشنه ام كه چه بگويم.»گاهي حروف به اصوات تبديل مي شود. مثلاً افسانه به اوسونه يا افسار به اوسار. اگركلمه مضاف با موصوف باشد. نشانه جمع تغييرمي كند وبوسيله آن جانشين مي شود مثلاً خرمن كخوك. امروزه بعلت مهاجرتها وتنوع قومي گويش قايني كم كم رو به فراموشي است. به منظورحفظ هويت ملي واحياي واژه ها به برخي ازآنان كه ذخيره گرانبهايي مي باشند اشاره مي شود.

 

  • لالايي قايني

  • رفتم به سون پشته           ديدم سود كشته
    مستم بخورم كشته        هوهوبه سواراومد
    خوجه ازشكاراومد
    اسب توره كجا بندم          بالاي گل گندم
    گل گندم راوبرده        دل بچه ام رخوبرده

     

    لينكهاي جغرافیای فرهنگی

    | تاريخچه | زعفران | زرشك | قلعه كوه | ابوذر | مسجد جامع | ابوالمفاخر | قاين 86| يادگار قديم | درباره ما |

    Send mail to ghahraman co with questions or comments about this web site.
    Copyright © 2007